با گسترش آموزش الکترونیکی، ارزشیابی در این حوزه به چالشی بزرگ تبدیل شده است. ارزشیابی یک عنصر حیاتی در فرایند یاددهی-یادگیری محسوب می شود و می تواند بر تدریس و آموزش تاثیر بگذارد. در واقع ارزشیابی جزء لاینفک هر نوع نظام آموزش است؛ بنابراین ابزارهای ارزشیابی نیز از اهمیت بالایی برخوردار هستند. تمرکز پژوهش حاضر نیز بر سنتزپژوهی ابزارهای ارزشیابی یادگیرندگان در محیط یادگیری الکترونیکی می باشد. رویکرد پژوهش حاضر، کیفی و روش آن، سنتزپژوهی می باشد. در این راستا، جامعه آماری پژوهش را اسناد و پژوهش های مرتبط با ابزارهای ارزشیابی در محیط یادگیری الکترونیکی تشکیل دادند که در مجموع 21 واحد مطالعاتی به روش نمونه گیری در دسترس، مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان می دهد که 24 ابزار برای ارزشیابی یادگیرندگان در یادگیری الکترونیکی استفاده می شود که در دو دسته ابزارهای ارزشیابی با ارتباط همزمان و ابزارهای ارزشیابی با ارتباط ناهمزمان قرار داده شدند و در این میان، ابزارهای ارزشیابی با ارتباط همزمان همچون آزمون ها، چت و گروه های مباحثه آنلاین، و تکالیف گروهی مشترک، و ابزارهای ارزشیابی با ارتباط ناهمزمان همچون خودارزشیابی، پروژه ها، پوشه کار الکترونیکی، سنجش توسط همتایان، و مقاله ها دارای بیشترین موارد استفاده برای ارزشیابی یادگیرندگان در محیط یادگیری الکترونیکی می باشند. همچنین آزمون ها و تکالیف گروهی مشترک در هر دو دسته ابزارهای ارزشیابی با ارتباط همزمان و ابزارهای ارزشیابی با ارتباط ناهمزمان، مشترک بودند. در پایان پیشنهاد می شود که جهت ارزشیابی یادگیرندگان در محیط یادگیری الکترونیکی از چند روش ارزشیابی استفاده شود، چرا که موجب افزایش اعتبار ارزشیابی می گردد.

1مقدمه: با توجه به استفاده گسترده از آموزش الکترونیک در دانشگاه های جهان و ایران، نیاز به ارزیابی کیفیت آن با استفاده از شاخص ها و رویکردها وجود دارد. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی شاخص های ارزیابی کیفیت آموزش الکترونیکی انجام گرفت. روش بررسی: مطالعه حاضر طبق دستورالعمل PRISMA انجام گردید. برای این منظور پایگاه های اطلاعاتی Web of Science،PubMed ، Scopus، مگیران، ایرانداک و SID در بازه زمانی 2018 تا 2022، مورد جستجو قرارگرفتند. استراتژی جستجو شامل مفاهیم "آموزش الکترونیکی"، "شاخص" و "دانشجویان علوم پزشکی"بود. معیار ورود به این مطالعه، مقالات اصیل، فارسی و انگلیسی زبان بودند. پس از انتخاب مطالعات، گردآوری داده‏ها بر اساس فرم استخراج داده‏ها انجام گردید. نتایج: 77 مقاله به مرور حاضر وارد شدند. از بررسی مطالعات، 37 شاخص در 6 دسته عوامل مربوط به دانشجو (5 شاخص)، عوامل مربوط به استاد (11 شاخص)، عوامل مربوط به محتوای آموزشی (5 شاخص)، عوامل مربوط به امکانات مورد نیاز (7 شاخص)، عوامل مربوط به مدیریت (5 شاخص) و عوامل مربوط به قوانین و مقررات (4 شاخص) به دست آمدند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که 6 عامل در ارزیابی کیفیت آموزش الکترونیکی دخیل هستند. لذا به مدیران نظام های آموزشی توصیه می شود با شناسایی نقاط ضعف سامانه نرم افزاری یادگیری الکترونیکی و زمینه سازی رفع آن ها، از ارائه آموزش های باکیفیت بالا اطمینان حاصل کنند.

مقدمه: نظر به اینکه سیستم آموزشی فعلی جهت دانشجویان گروه پزشکی به نحوی است که دانشجویان بیشتر زمان آموزش خود را در چارچوب برنامه های رسمی محدود به شرایط تصنعی و کلاسیک طی می کنند، در نتیجه میزان رضایت از کیفیت آموزش به روش موجود و کاربرد آموخته ها در شرایط واقعی نیاز به بررسی و حتی تغییر در رویکرد حاضر دارد.مرور مطالعات: با مطالعه تاریخچه خدمات و آموزش جامعه نگر و جامعه محور در می یابیم که حدود یک قرن پیش به صورت Service learning ارایه خدمات و آموزش به فراگیران همزمان در بستر جامعه انجام می پذیرفت. از اوایل 1900 تاکنون، آموزش دهندگان متوجه اهمیت ارتباط خدمات با اهداف آموزش شده اند و درطی قرن از 1960 تا 1970 در نتیجه S.L گذشته این مفهوم در آموزش جایگاه خود را حفظ کرده است. اغلب برنامه های فعالیت دانشجویان در جامعه در راستای اهداف آموزش توسعه یافت. این S.L اساس اعتقاد و مشابه نگرش ساختار گراهاست که معتقدند تولید و ساخت دانش در افراد از دانش و تجربیات پایه و مقدماتی شروع می شود بطرف فرایند یادگیری، تفسیر و بحث پیرامون اطلاعات جدید در زمینه اجتماع و محیط فردی پیش می رود. در حقیقت مفهوم یادگیری دو طرفه اساس و وجه تمایز تجربه ناشی از آموزش به روش دانشجویان به اهداف آموزشی دروس خود با مشارکت در برنامه های ارایه خدمت در شرایط واقعی دست می یابند و جامعه نیز مستقیما از آن بهره مند می شود. در این روش هم فراگیر و هم جامعه بهره مند می شوند. و فراگیران فعالانه به تولید محصول و خدمت مرتبط با اهداف آموزش می پردازند. با توسعه نگرشها، باورها و رفتارها در ارتباط با جامعه، شهروندانی مطلع و نیروی کار تولیدی تربیت می کنند. در این روش اساس کار دریافت باز خورد از جامعه و مدرسان است که به فراگیران فرصت می دهد دانش جدید خود را با دیگران مطرح کند و آموخته های خود را برای دیگران معنی دار کنند.بحث: در آموزش سنتی مردم بر خدماتی که دریافت میکنند، هیچ گونه کنترلی ندارند، فراگیران نیز قدرت مداخله و کاربرد آموخته های خود را ندارند ولی در این آموزش، تمام ابعاد نیازهای مردم دیده می شود و فراگیران با مشارکت مردم روی نیازها کار می کنند، مردم بر ارایه خدمات نظارت دراند. انریش می گوید: یادگیری فراگیران از طریق خواندن کتابهای قطور در اطاقهای در بسته ایجاد نمی شود، بلکه باید درهای پنجره ها را باز کرد و به دنبال تجربه بود. در نهایت به کمک SL فرصتی برای آزمون مسوولیت پذیری، تبدیل شدن به یک شهروند خوب را برای فراگیران در حین دستیابی به اهداف آموزش و ارایه خدمت به مردم ایجاد نماییم.

زمینه و هدف: در محیط متلاطم و پویای کنونی، سازمان ها مزیت رقابتی خود را در کسب اطلاعات نوین و دانش تخصصی می دانند و همگامی با تغییر و تحولات محیطی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. یکی از مهم ترین مباحث سازمانی در این محیط پویا در چارچوب اهمیت دانش سازمانی، یادگیری است. درواقع سازمان یادگیرنده همزمان با تغییرات محیطی خود را با آن تطبیق و بهره وری خود را افزایش می دهد. یکی از ابزارهایی که باعث این امر می گردد، سیستم های یادگیری الکترونیکی است. درواقع این سیستم ها باعث می شوند که کارکنان در طول کار راهه شغلی خود بتوانند مهارت و دانش خود را به روز نمایند. الزامات استفاده از این ابزار، سنجش آمادگی سازمان برای پیاده سازی آن است. در پژوهش حاضر به بررسی آمادگی دانشگاه علوم پزشکی البرز جهت پیاده سازی این نوع یادگیری پرداخته شده است. روش بررسی: این پژوهش ماهیتی توصیفی داشته و از نوع تحلیل همبستگی است، از منظر هدف، پژوهشی کاربردی است که در یک سازمان به صورت مطالعه موردی به کمک ابزار پرسشنامه انجام گرفته است. جامعه آماری پژوهش 987 نفر از مدیران و کارکنان است و نمونه آماری برابر با 272 نفر است. جمع آوری داده ها در یک مرحله و توسط پژوهشگر انجام گرفت و پس ازآن داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی در نرم افزار SPSS مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت.یافته ها: نتایج حاکی از آن است که سازمان مذکور در حالت کلی آمادگی لازم برای توسعه این سیستم ها را دارا است. برای توسعه موفق سیستم یادگیری الکترونیکی به سازمان مذکور توصیه می گردد تا در دو بعد حمایت سازمانی و مالی، سیاست ها و استراتژی های مناسبتری را پیاده سازی نماید.نتیجه گیری: دانشگاه علوم پزشکی البرز آمادگی لازم برای پیاده سازی یادگیری الکترونیکی دارد.

هدف: پژوهش حاضر با هدف سنجش و ارزشیابی دوره آموزش الکترونیکی رشته مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی صورت گرفته است. روش: با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند، از جامعه آماری دانشجویان و آموزشیاران دوره آموزش الکترونیکی رشته مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی نمونه ای به حجم 61 نفر انتخاب شدند. با استفاده از چک لیستی که توسط نویسندگان مقاله حاضر و با بهره گیری از تجارب جهانی تهیه شد، مولفه های دوره آموزش الکترونیکی رشته مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی مورد سنجش و ارزشیابی قرار گرفت. داده های حاصل با استفاده از آمار توصیفی تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج بیانگر آن بود که برنامه آموزش الکترونیکی رشته مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی بر اساس اهداف و معیارهای از پیش تعیین شده، در حد نسبتا مطلوب قرار دارد.

مقدمه: ارزیابی سانحه یکی از اولین اقداماتی است که پس از وقوع سانحه و در مرحله پاسخگویی ناگزیر از انجام آنیم، زیرا همه اطلاعاتی که برای کنترل، تدبیر و برنامه ریزی سانحه بدان نیاز داریم، در فرآیند ارزیابی فرآهم می آید. بنابراین بدون ارزیابی سانحه اتخاذ تصمیمات بر مبنای داده های ناقص و اطلاعات محدود، پاسخگویی به سانحه را به شدت تحت تاثیر قرار خواهد داد. فدراسیون جهانی صلیب سرخ و هلال احمر بر این واقعیت اذعان دارد که عملیات پاسخگویی به بحران، بدون ارزیابی (یا انجام ناقص آن) همیشه همیشه یک عملکرد و نتیجه ضعیف را بدنبال خواهد داشت. در این مقاله، سعی بر آن است تا مبانی و مفاهیم ارزیابی سانحه مورد بررسی قرار گیرد.